บทที่ 103 โลกเป็นสีชมพู

สองหนุ่มสาวเดินไปด้วยกันอย่างเงียบๆไม่มีใครพูดอะไรแต่บรรยากาศรอบตัวเปล่งประกายสีชมพูโอบล้อมพวกเขาไว้แล้วมือใหญ่ก็จับมือบางไว้

“อุ้ย..” ลิปการ์ตกใจไม่คิดว่าเขาจะจับมือเธอ

“หนูเอ่ยเป็นอะไรทำไมไม่พูดกับพี่ครับ”

“ปะ เปล่าค่ะ” เธอจะพูดอะไรกับเขาล่ะแค่เรื่องเมื่อคืนก็อายเขาจะแย่ไม่กล้ามองหน้าเขาด้ว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ